صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه داخل مكة معظمه شود با سكينه حق سبحانه و تعالى گناهان أو را بيامرزد و سكينه آنست كه از روى كبريا و عظمت داخل نشود بلكه پا برهنه باشد و با جامهاى چركن و موى سر ژوليده باشد اين ظاهر اخبار است ، و أحاديث بسيار وارد شده است كه مراد از سكينه ايمان است و مراد از تكبر و تجبّر تسنّن است كه اگر حق بر ايشان ظاهر شود و حجت الهى تمام شود متابعت حق نمىكنند و در صحيح از هشام بن سالم منقول است كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه چون به حوالي مكة معظمه رسيد جامهاى احرامى كهنه چركن خود را به پوشيد كه هر كه از روى شكستگى داخل مكة شود حق سبحانه و تعالى گناهان أو را بيامرزد البتة و در موثق كالصحيح منقول است كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه چون به چاه ميمون يا چاه عبد الصمد رسى غسل كن از جهة دخول مكة و كفشها را بكن و پا برهنه راه برو با سكينه كه آرام دل است به ياد الهى ، و به أو وقار كه آرام تنست و أحاديث كالصحيح بر اين مضامين از آن حضرت صلوات الله عليه و آله وارد شده است ( و من دخل المسجد حافيا على سكينة و وقار و خشوع غفر الله تعالى له ) ( 1 ) و در صحيح از معاوية بن عمار منقول است كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه داخل مسجد الحرام شود پا برهنه با آرام دل به ياد الهى و با وقار بدن كه هموار راه رود و با خشوع كه سر و چشم به زير اندازد و گريان باشد حق سبحانه و تعالى أو را مىآمرزد ( و من نظر إلى الكعبة عارفا بحقّها غفر الله له ذنوبه و كفى ما اهمّه ) ( 2 ) و منقول است كالصحيح كه آن حضرت صلوات الله عليه فرمودند كه